مديريت منابع انساني
Afshin Dabiri's Blog About HR Profession
دوستی که بیماری، او را مدتی از محل کار دور کرده بود، خیلی گلایه داشت که چرا تا آدمی در مقابل چشمان دیگران است عزیز است و چون دور می شود به آسانی او و تمامی مساعی اش فراموش می شود. متأسفانه این رسم نانوشته جهانی است. از دوست دیگری که در آمریکا آشنای نزدیکی دارد شنیدم که همین اتفاق آنجا نیز رخ می دهد. چه خوب است آدم ها هم با عملکردشان سنجیده شوند و هم با شخصیت انسانی شان. *** همه می گذرند و می گویند: چقدر عجیب عاشق شدی. و من بی توجه به گفته ها، دامن چین چین آرزو می پوشم و پولک شادی به سر می زنم تا تو بیایی، با طنین فراموشی نبودن ها؛ ولی کم کم پولک ها شل شدند و افتادند و تیک تاک ثانیه های انتظار به من فهماند که چقدر دیر است. دیدم که تو هرگز نمی آیی. نمی خواهم باور کنم که حالا میان اصوات خاموش اشک، همه می گذرند و می گویند: چقدر ساده فراموش شدی، چقدر ساده فراموش شدی... یکی از هزاران ویژگی کشور پیچیده ما مدیریت اتوبوسی است. این پدیده بیش از پنجاه سال گذشته در غرب مرسوم بود و چون به عنوان یکی از موانع توسعه دموکراسی و توسعه سازمان ها شناسایی شد، جای خود را به مدیریت مبتنی بر شایستگی ها داد. در ایران اما اتوبوس ها می آیند و می روند و پیداست که نسل ما آرزوی انتصاب براساس شایستگی را به گور خواهد برد. گفته اند که صدای اعمال شما آن قدر بلند است که کسی فریاد شما را نمی شنود. مادام که رفاقت ها و تعلق به گروه های غیررسمی شاخص اصلی در «مدیریت استعدادها» محسوب می شود، کسی به بیانیه به غایت زیبا طراحی شده ما که در تارک آن شایسته گزینی و شایسته سالاری می درخشد، باور نخواهد داشت. حرکت مدیریت اتوبوسی ما ادامه دارد؛ اما آن سوی آب ها در کشورهای تا دیروز بدبخت آسیا تحولاتی رخ می دهد: در سنگاپور مجهزترین بندر جهان به هوش مصنوعی شکل می گیرد، در هند صنعت نرم افزار قطبی در جهان می شود، در مالزی بزرگترين ترمينال نفتي خصوصي جهان احداث می شود، در پارک فناوری ویتنام شرکت اینتل تصمیم به سرمایه گذاری 300 میلیون دلاری می گیرد و در چین اتقاقاتی در زیرساخت های اقتصادی می افتد که این کشور را به سوی چشم انداز بزرگترین اقتصاد جهان تا سال 2035 رهنمون می شود. دوستی قریب به مضمون می گفت در یک کلاس آموزشی در ژاپن به محضی که استاد ملیت مرا فهمید فغان سر داد که شما بهترین نظریه های سازمان و مدیریت را نابود کرده و می کنید و چرا چنین می کنید؟ پیشنهاد مطالعه: (+) مدیریت اتوبوسی (علی فردوسی) (+) آيا «مديريت اتوبوسي» پايان مي يابد؟ (محسن مقصودي) (+) طنز مدیریت اتوبوسی (امیر هوشنگ آذردشتی)
| Design By : Night Skin |
شاید بدبینانه باشد اگر بگوییم ما هنوز اندر خم تلقی مکانیکی از انسان سازمانی گرفتاریم؛ اما آدمی به امید زنده است و باید گفت و نوشت و عمل کرد تا از پس این ویرانه های مدور، افق سرسبز امید نمایان شود.
از سال 84 كه دفتر اين وبلاگ را گشودم اتفاقاتي در مديريت منابع انساني كشور افتاده كه البته بايد بر سرعت آن افزوده شود. در اين ميان بازخورهايي كه از گوشه و كنار مي رسد حاكي از بي اثر نبودن عملكرد اين وبلاگ است و اين جاي خوشحالي است.
پیوندهای روزانه
