آنچه در پي مي آيد يك case واقعي است. لطفاً در صورتي كه براي نويسنده پيشنهادي داريد در بخش نظرات درج كنيد:

من در واحد منابع انساني يک شرکت قطعه‏ساز خودرو به صورت ساعتي کار مي‏کنم. مهندس صنايع و کارشناس ارشد EMBA از يک دانشگاه معتبر هستم. دستمزد من طبق قرارداد، ساعتي 3500 تومان است. در اين مبلغ، طبق آنچه در قرارداد آمده است، حق مسکن، خواروبار، عيدي، سنوات و ساير مزايا گنجانده شده است. چهار سال است در اين سازمان کار مي‏کنم و مسئوليت سه نفر ديگر از کارشناسان واحد بر عهده‌ي من است. ازنظر سلسله‏مراتب، من بطور مستقيم با معاون منابع انساني کار مي‏کنم. به واحدهاي مطالعات و برنامه‏ريزي استراتژيک و مديريت توليد هم خدمت ارايه مي‏دهم. فکر مي کنم کارآيي‌ام از اغلب کارشناسان و مسئولان سازمان بيشتر است. (در مورد اثربخشي قضاوت نمي‌كنم.)

طبق قرارداد به اندازه‌ي ساعاتي که کار کنم بيمه مي‏شوم (در هر ماه، تقريباً بين 20 تا 25 روز کاري) و ماليات (5%) و بيمه (7%) هم از حقوقم کسر مي شود. ماموريت و اضافه‏کاري و ... هم ندارم و در ماه مي‌توانم تا 220 ساعت کار کنم.

سازمان علاقمند است با من قرارداد تمام وقت ببندد. بسياري از دوستانم به من پيشنهاد مي دهند با شرکت قرارداد تمام وقت ببندم تا از حق سنوات و بيمه کامل و پاداش بهره وري و ... بهره مند شوم. از سوي ديگر، در اين چهار سال، از اينکه ساعات کاري انعطاف‏پذيري داشته‏ام لذت برده‏ام. قرارداد تمام وقت آزادي عمل را از من مي‏گيرد. کارم را هم دوست دارم.

چالشي كه با آن مواجه هستم تصميم گيري در مورد نوع قرارداد استخدامي و همچنين جبران خدمت است. راه حل هاي زير به نظرم رسيده است:

1. به روند فعلي ادامه داده و با چانه‏زني دستمزد را افزايش دهم.

2. با شرکت قرارداد تمام وقت ببندم و با 80 تا 90% دريافتي فعلي، از بيمه ی کامل و حق سنوات برخوردار شوم. در اين صورت انعطاف‏پذيري ساعات کاري را از دست خواهم داد.

3. محل كار خود را عوض کرده و به سازماني بروم که چه در حالت ساعتي و چه تمام‏وقت، پول بيشتري مي دهد. البته هنوز جايي را در نظر ندارم و  نمي دانم شركت‌هاي ديگر به فردي با شرايط مشابه من، چه مقدار مي پردازند. بعضي دوستانم خيلي بهتر مي گيرند و برخي کمتر.

پيشنهاد شما چيست؟